Σ’ αυτή τη ζωή ό,τι δώσεις θα πάρεις

«Ό,τι κάνεις, βρίσκεις. Αυτός είναι νόμος» είχε πει ο Αισχύλος.

Η αλλιώς, η ζωή επιστρέφει συμπεριφορές, θα το βρείς μπροστά σου, έχει ο καιρός γυρίσματα, κάρμα is a bitch, what goes around comes around κτλ. Το νόημα όμως παραμένει ένα. Ο,τι κάνεις στη ζωή σου θα το βρεις μπροστά σου και τότε θα πρέπει πληρώσεις το ταμείο της ζωής. Κάποτε αργεί, αλλά μην γελιέστε οι τόκοι αυξάνονται.

Γι’ αυτό πρόσεχε τι κάνεις. Νομίζεις ότι είσαι υπερδύναμος και θα γλιτώσεις; Λυπάμαι αλλά θα στο χαλάσω. Τα χρέη δεν διαγράφονται. Δεν θα το βρεις από μένα, η απ’ τον δίπλα σου, αλλά απ’ την ίδια τη ζωή. Τι είμαστε εμείς στο κάτω, κάτω δικαστές;

Εσύ δεν έχεις το δικαίωμα να δικάσεις κανένα. Ξέρω, μπορεί να σκέφτεσαι πόσο όμορφα συμπεριφέρθηκες σε κάποιους ανθρώπους. Τους συμπεριφέρθηκες με ευγένεια. Έβλεπες την καλή τους πλευρά όταν όλοι οι άλλοι δεν πίστευαν ότι έχουν. Τους προστάτευσες, τους συγχωρέσες πολλές φορές. Και αυτοί σου το ανταπέδωσαν με τρόπο που δε σου άξιζε. Ναι τα ξέρω όλα αυτά. Καταλαβαίνω. Αλλά δεν αξίζει να χαλάσεις την ευγενική σου ψυχή ψάχνοντας τρόπο να τους τιμωρήσεις. Δεν είναι δουλειά σου αυτό. Μπορεί να αναρωτιέσαι γιατί κάποιοι επιλέγουν να προκαλούν πόνο, τι κερδίζουν με το να μειώνουν τους άλλους.  Είναι τεράστιο ερώτημα, όπως και η απάντηση. Το μόνο που θα πω, είναι ότι δεν είμαστε όλοι το ίδιο και ο καθένας κουβαλά το δικό του σταυρό.  Χωρίς να σημαίνει ότι αυτή είναι η δικαιολογία. Απλά εσύ μέσα απ᾽ τις δυσκολίες επέλεξες να γίνεις καλύτερος, επέλεξες το δρόμο της αγάπης. Ενώ αυτοί επέλεξαν να γίνουν τιμωροί γιατί ίσως κάποτε κάποιοι άλλοι τους πλήγωσαν, και αυτό τους έγινε συνήθειο. Πίστεψε με όμως, ο δρόμος που θα βαδίσουν θα τους φέρει αντιμέτωπους με τις πράξεις του και θα καλεστούν να ξεχρεώσουν τa χρέη τους.

 Εσύ κοίτα να μην μαυρίζεις την ψυχή σου με εκδικητικές σκέψεις.  Γι’ αυτό την επόμενη φορά που το νιώσεις αυτό, διατήρησε την ψυχραιμία σου και φόρεσε το πιο μεγάλο και φωτεινό χαμόγελο που έχεις και ΠΡΟΧΩΡΑ. Προτιμάς να είσαι “σωστός” ψάχνοντας ένα δίκαιο που δε θα βρεις ή προτιμάς να ᾽σαι χαρούμενος; Δική σου ή επιλογή. Εγώ στη θέση σου θα προτιμούσα το δεύτερο. Σκηνοθέτησε τη δική σου ταινία που λέγεται ζωή με έμπνευση. Κάνε τη μοναδική. Γιατί μην ξεχνάς είμαστε οι επιλογές μας.  Αντιμετώπισε τις δυσκολίες σαν δοκιμασίες που θα σε βοηθήσουν να δοκιμάσεις τις αντοχές σου και να βελτιώσεις τον εαυτό σου. Και άσε τους κύκλους να κλείσουν μόνοι τους ένα, ένα. Όλα μπαίνουν στη θέση τους αργά ή γρηγορά.  Η ζωή αγαπά τους γνήσιους, τους αληθινούς, τις ευγενικές ψυχές. Αυτούς που αναγνωρίζουν τα λάθη τους, που χαμογελούν στη ζωή. Κοίτα να παραμείνεις ένας απ᾽αυτούς.

Α και θα στο ξαναπώ, μην ανησυχείς, το καλό που έκανες θα στο γυρίσει η ζωή έστω και αν αργήσει.

Με τους άλλους, μην ασχολείσαι. Αν τυγχάνει να είσαι ένας απ᾽τους “άλλους” , τότε σου εύχομαι καλή τύχη.

Ο εγωιστής γίγαντας

Ένα απ’ τα πιο όμορφα παραμύθια των παιδικών μας χρόνων είναι ο “εγωιστής γίγαντας” που γράφτηκε το 1888 από τον Όσκαρ Ουάιλντ. Μια όμορφη ιστορία που περιγράφει με απλοϊκό τρόπο την έννοια του εγωισμού και της μοναξιάς. Η ιστορία ενός γίγαντα που δεν άφηνε τα παιδιά να παίξουν στο κήπο του και έτσι έχτισε ένα πελώριο τοίχο γύρο, με μια πινακίδα να λέει οι παραβάτες θα τιμωρούνται. Από τότε, η άνοιξη είχε ξεχάσει το κήπο του. Μέχρι τη στιγμή που ο εγωιστής γίγαντας βλέπει ένα μικρό αγοράκι να προσπαθεί να σκαρφαλώσει. Η αγκαλιά του μικρού αγοριού ήταν ικανή να φέρει πίσω την άνοιξη όχι μόνο στο κήπο αλλά και στη καρδιά του γίγαντα.

Αυτό δεν γίνεται και στη ζωή; Κάποιες φορές δεν χτίζουμε τοίχους γύρω μας, ζώντας στην εγωπόλη μας και δεν αφήνουμε κανένα να πλησιάσει; Η διαφορά είναι ότι στο παραμύθι ο γίγαντας μαλάκωσε και κατάλαβε πόσο εγωιστής ήταν και γκρέμισε τα τείχη. Στην πραγματική ζωή όμως πόσοι νομίζετε ότι ανήκουν σε αυτή την κατηγορία; Οι περισσότεροι δεν τα γκρεμίζουν ποτέ.

Και δεν ξέρω τι έχουμε πάθει ή τι φοβόμαστε αλλά τα έχουμε μπερδέψει όλα μέσα στο μυαλό μας. Έχουμε μπερδέψει τον υγιή εγωισμό με τον ναρκισσισμό και την εγωπάθεια. Και αν πάμε πίσω και στην ελληνική μυθολογία ο Νάρκισσος ερωτεύτηκε τον εαυτό του όταν είδε το είδωλο του στο νερό και αυτή η “αγάπη” τον οδήγησε στο θάνατο. Καταλαβαίνετε ποια είναι η διαφορά; Είμαστε των άκρων.

Ο κόσμος περιστρέφεται γύρω από μας, κανείς δεν είναι αρκετά καλός για μας, κανείς δεν μπορεί να μας φτάσει, μόνο εμείς αξίζουμε, λέξεις που ηχούν στα αυτιά μας ή και ακόμα χειρότερα βγαίνουν απ᾽ το στόμα μας. Ενδιαφερόμαστε μόνο και αποκλειστικά για μας και όποια κίνηση μας έχει σκοπό να εξυπηρετήσει μόνο το προσωπικό μας συμφέρον, αδιαφορώντας για τους άλλους. Το χειρότερο, δεν φέρουμε ποτέ καμία απολύτως ευθύνη. Δεν κάνουμε αυτοκριτική, και δυσκολευόμαστε να φτάσουμε στην αυτοσυνειδησία μας. Ακόμα και αν το κάνουμε, δε θα το παραδεχτούμε ούτε καν στον ίδιο μας τον εαυτό. Για τους άλλους ούτε λόγος. Αδίσταχτοι δολοφόνοι συνειδήσεων. Κάπως έτσι είναι ο άρρωστος εγωισμός.

Απ᾽ την άλλη ο υγιής εγωισμός όπως και η υψηλή αυτοεκτίμηση είναι απαραίτητα στον άνθρωπο. Αλλά προσοχή. Δεν πρέπει να συγχέονται με τον άρρωστο εγωισμό και το ναρκισσισμό. Γιατί το ν᾽ αγαπάς τον εαυτό σου, να τον σέβεσαι, να πιστεύεις σε σένα, να έχεις αυτοπεποίθηση και  μην συμβιβάζεσαι στα παράλογα θέλω των άλλων όπως και να διεκδικείς ότι αξίζεις είναι απολύτως φυσιολογικό. Φτάνει να συμπεριλαμβάνει υπόψη και τα συναισθήματα των άλλων. Αυτός που αγαπά πραγματικά τον εαυτό του, έχει αγάπη μέσα του που θέλει να την μοιραστεί και με άλλους. Θέλει να βελτιώνει όχι μόνο τον εαυτό του αλλά και τις συνθήκες ζωής του. Δίνει αλλά και παίρνει.

 Να το πω απλά δεν είναι κακό να θέλεις το καλύτερο για σένα, φτάνει να μην πατάς επί πτωμάτων, να μην παίζεις πάντα παρτίδα μόνο για έναν. Για αυτά τα άκρα μιλάω.

Και ακόμα προσπαθώ να καταλάβω γιατί δυσκολευόμαστε να τα διαχωρίσουμε. Είναι τόσο διαφορετικά αλλά τόσο όμοια στο μυαλό των περισσότερων. ΙΣΩΣ γιατί πολύ απλά αυτό βολεύει. Ας επαναπροσδιορίσουμε λοιπόν, ας διδάξουμε στα παιδιά, όπως και στους ίδιους μας τους εαυτούς ότι δεν χρειάζεται να είμαστε οι καλύτεροι γενικά, αλλά να προσπαθούμε για να είμαστε οι καλύτεροι που μπορούμε.

Ας κοιτάξουμε πιο βαθιά τον εσωτερικό μας κόσμο και ας γκρεμίσουμε τα τείχη σαν τον εγωιστή γίγαντα του παραμυθιού και ας αφήσουμε την άνοιξη να μπεί στη ζωή μας.

Τα αποτελέσματα θα είναι τόσο όμορφα όχι μόνο για μας και την προσωπική μας ανάπτυξη, αλλά και για τους ανθρώπους γύρω μας.

Ναι άλλαξες

Βιαζόσουνα να βγεις έξω στη ζωή αλλά ήσουν ένα φοβισμένο ανθρωπάκι. Μέχρι που ήρθαν οι πρώτες δυσκολίες, απογοητεύσεις, αποτυχίες. Λύγισες αλλά ξανασηκώθηκες γιατί είχες μια κρυφή δύναμη μέσα σου που εμφανιζόταν κάθε στιγμή που την χρειαζόσουν.

Άλλαξες, άλλαξες πολύ. Γυρνάς πίσω και το βλέπεις τόσο καθαρά. Πως ήσουν και πως έγινες και νιώθεις περηφάνια για όσα κατάφερες. Κυρίως που κατάφερες να εξελίξεις τον εαυτό σου. Συνειδητοποιείς ότι το παρελθόν σου ήταν εν τέλη ευλογημένο. Χάρις σε αυτό έγινες πιο δυνατός και δεν θα άλλαζες τίποτα απ’ αυτό. Δεν θα διάλεγες τον εύκολο δρόμο γιατί ξέρεις ότι δεν θα ήσουν αυτός που κατάφερες να είσαι τώρα. Ακόμα και οι άνθρωποι που πέρασαν απ’ την ζωή σου, αυτοί που έφυγαν, αυτούς που έδιωξες, όλοι είχαν να σου διδάξουν κάτι.

Τώρα ξέρεις να ξεχωρίζεις, να βλέπεις πέρα από το προφανές και να επιλέγεις πιο σωστά, να επιλέγεις εσένα. Δεν φοβάσαι να ρισκάρεις, γιατί ξέρεις ότι και να συμβεί κάτι θα κερδίσεις, είτε αυτό είναι ο στόχος σου, είτε ακόμα ένα μάθημα. Δεν σε χαραμίζεις, ξέρεις τα θέλω σου και δεν κάνεις εκπτώσεις σε αυτά. Ξέρεις ότι δεν χρειάζεται να αρέσεις σε άλλους αλλά ούτε και σε νοιάζει να αρέσεις σε όλους. Δεν έχεις να αποδείξεις τίποτα και σε κανένα.  Δεν ανέχεσαι να σε υποβιβάζουν και δεν κυνηγάς ανθρώπους που δεν σου αξίζουν. Ούτε φοβάσαι αν φύγουν, αντίθετα τους δείχνεις την πόρτα εξόδου. Ξέρεις ότι αυτοί που πρέπει και αξίζουν θα έρθουν, ή είναι ήδη δίπλα σου. Επιλέγεις ανθρώπους που σε εκτιμούν, που εξελίσσονται και εξελίσσεσαι μαζί τους.

Πλέον ξεζουμίζεις το σήμερα, δεν αφήνεις στιγμή να πάει χαμένη. Φροντίζεις το μέσα σου, και το έξω σου. Με αυτοπεποίθηση κοιτάς μόνο ευθεία μπροστά. Και όταν νιώσεις ότι κάτι σε χαλάει, χραπ και έξω απ᾽την πόρτα. Γιατί πολύ απλά επιλέγεις εσένα. Είναι στάση ζωής.

Ναι άλλαξεςYou are unstoppable

Άλλο φίλοι, άλλο γνωστοί

Όσο μεγαλώνεις όλο και περισσότεροι άνθρωποι περνούν απ’ τη ζωή σου. Κάποιοι μένουν, κάποιοι φεύγουν, και άλλους τους διώχνεις. Με τα χρόνια, γίνεσαι πιο επιλεκτικός και μπορείς να τους κατατάξεις αναλόγως.

Κάποιους τους αποκαλείς φίλους/αδέρφια. Είναι αυτοί που είναι μαζί σου στις χαρές αλλά και στις λύπες. Αυτό δεν έχει να κάνει με τα πόσα χρόνια τους ξέρεις, αλλά με τα πόσα μοιραστήκατε. Είναι αυτούς που θα αφήσεις να δουν τις αδυναμίες σου, θα κλάψεις μπροστά τους και είναι οι ίδιοι που θα σε βοηθήσουν να μαζέψεις τα κομμάτια σου. Δεν μπορείς να τους κρυφτείς, ξέρουν ποτέ είσαι καλά, και ποτέ φοράς τη μάσκα του καλά. Μπορείς να στηριχτείς πάνω τους. Θα τους εμπιστευτείς κρυφές σου σκέψεις, και φόβους. Είναι επίσης αυτοί που αν έχουν κάτι να σου πούν, θα στο πουν στα μούτρα και όχι σε άλλους. Γιατί νοιάζονται.

Και ας μην ξεχνάμε ότι φίλοι δεν είναι αυτοί που σου χαϊδεύουν τα αυτιά αλλά αυτοί που θα σε ταρακουνήσουν όταν πρέπει και θα προσπαθήσουν να σε ξυπνήσουν. Θα σου πούνε την αλήθεια κατάματα έστω και αν πονάει. Και αν πάλι επιλέξεις να κάνεις το δικό σου και να τους αγνοήσεις, αυτοι δίπλα σου θα είναι. Ξέρεις ότι όποια μικροπαρεξήγηση και να γίνει μεταξύ σας θα λυθεί σύντομα, γιατί αυτό που σας ενώνει είναι πιο δυνατό απ’ ότιδηποτε άλλο.

Όπως είναι κοντά σου σε όλες τις δύσκολες στιγμές, με την ίδια ένταση είναι κοντά σου και στις χαρές. Είναι τους πρώτους που θα πάρεις να πεις τα καλά νέα και είναι αυτοί που θα βροντοφωνάξουν από χαρά μαζί σου. Γιατί ας είμαστε ειλικρινείς, λίγοι είναι αυτοί που είναι πραγματικά δίπλα σου όταν πετυχαίνεις στόχους και είσαι χαρούμενος. Γιατί στις δύσκολες στιγμές δεν απειλείς τον εγωισμό κανενός, αντίθετα θα έλεγα κάνεις τον άλλο να νιώθει πιο δυνατός. Επομένως το θέμα είναι να είναι δίπλα σου και στις καλές στιγμές ξεπερνώντας, ζήλια, σύγκριση και κόμπλεξ κατωτερότητα . Αυτοί στο απέδειξαν. Γι’ αυτό ανήκουν εδώ- ΦΙΛΟΙ

Η επόμενη κατηγορία είναι ελάχιστα πιο μεγάλη- φίλοι/παρέα. Με αυτόυς τους ανθρώπους βγαίνετε έξω διασκεδάζετε, συζητάτε για τη δουλεια, για τη ζωή γενικά. Δε λέω θα μοιραστείς μαζί τους κάποια μυστικά που ίσως να μη σε νοιάζει και πολύ αν μαθευτουν αλλά και ανησυχίες. Απλά η μόνη διαφορά με τους πάνω είναι ότι δε θα τους δείξεις όλες σου τις αδυναμίες και δεν θα συζητήσεις εις βάθως τις ανησυχίες σου. Κρατάς πάντα κάτι για σένα. Μπορείς να τους εμπιστευτείς όταν πρέπει. Και όταν χρειαστεί θα σε βοηθήσουν αλλά δεν έχετε την εκ’ βαθέων σχέση όπως με τους πάνω.

Μετά έχουμε τους λεγώμενους γνωστοί/παρέα. Εδώ η λίστα είναι μεγάλη. Είναι περισσότερο κοινωνικές συναναστρωφές. Θα μιλήσετε, θα βγείτε, θα περάσετε όμορφα, αλλά μέχρι εκεί. Στην ερώτηση πως πάει, η απάντηση σου είναι πάντα η ίδια, όλα καλά. Ξέρουν μόνο τη καλή και χαρούμενη εκδοχή σου. Αυτή μόνο τους αφήνεις να δουν. Δε θα αφεθείς, ούτε θα μοιραστείς φοβους και μυστικά. Τους συμπαθείς, καλά παιδιά απλά δεν είναι οι ΦΙΛΟΙ σου.

Τέλος αφήνουμε μια ιδιαίτερη κατηγορία ᾽᾽ο αριθμός που καλέσατε δεν ανταποκρίνεται᾽᾽. Αυτό για διάφορους λόγους. Μπορεί να είναι απλά άνθρωποι που δεν σε ενδιαφέρουν, δεν έχετε κοινά, και τόσο απλά δεν κολλάτε. Θα τους πεις ένα γειά αν τους συναντήσεις αλλά μέχρι εκεί.

Αλλά μπορεί να είναι και άνθρωποι που κάποτε ήταν πολύ σημαντικοί για σένα ή ίσως είναι ακόμη, αλλά κέρδισαν με το σπαθί τους μια θέση εδώ..καλή καρδιά!

Τώρα σκέψου σε ποια κατηγορία ανήκουν οι δικές σου σχέσεις.

 Δεν χρειάζομαι έναν φίλο που αλλάζει, όταν αλλάζω και γνέφει όταν κι εγώ γνέφω. Η σκιά μου το κάνει πολύ καλύτερα αυτό – Πλούταρχος

Ένα παράδειγμα για όλους μας-Γιάννης Αντετοκούνμπο

Ο Γιαννης Αντετοκούνμπο πήρε το βραβείο του ΜVP και έκανε όλους εμάς να ανατριχιάσουμε με το λόγο του. Ευχαρίστησε με δάκρυα στα μάτια όσους τον βοήθησαν να φτάσει ψηλά. Ένας άνθρωπος που παρά τις δυσκολίες που πέρασε, κατάφερε να πετύχει τους στόχους και δεν θα μπορούσε να μην είναι ένα παράδειγμα για όλους μας.  Είναι ο καλύτερος παίκτης του κόσμου και παρ’ όλα αυτά μέσα από τα λόγια του διακρίνεις έναν αυθεντικό άνθρωπο γεμάτο ευγνωμοσύνη.  Σπάνιο στην εποχη μας. Συνεχίζει να παλεύει κάθε μέρα. Ένας άνθρωπος με ακλόνιτη πίστη και δύναμη. 

Μπράβο Γιάννη. Το ΜVP ανήκει στο μεγαλείο της ψυχής σου. Δεν χρειάζονται περισσότερα λόγια. Τα λόγια του Γιάννη είναι αρκετά.  

‘’Θέλω να ευχαριστήσω τον Θεό που με ευλόγησε με αυτό το ταλέντο. Δεν θα ήμουν εδώ που είμαι τώρα χωρίς αυτόν, είμαι απιστεύτα ευλογημένος. Θέλω να ευχαριστήσω τους συμπαίκτες μου. Θέλει πάνω απο ένα παίκτη για να πετύχεις πάνω από 60. Ήταν πάντα έτοιμοι να παλέψουν και να δώσουν το 100 τις 100 του εαυτού τους.  Θέλω επίσης να ευχαριστήσω τον προπονητή μας, που πίστευε σε μας και που μας έμαθε τι χρειάζεται για να φτάσεις στην κορυφή. Θέλω να ευχαριστήσω το τεχνικό επιτελείο και τη διοίκηση. Ήμουν 18 ετών στην Ελλάδα και με πίστεψαν. Ευχαριστώ το Μιλγουόκι, την Ελλάδα και τους Νιγηριανούς που με υποστηρίζουν. Στην Ελλάδα ήταν 5- 6 το πρωί, και παρ’ όλα αυτά παρακολουθούσαν τους αγώνες, και μου έστελναν  υποστηρικτικά μηνύματα.

Θέλω να ευχαριστήσω τον πατέρα μου, που δυστυχώς δεν είναι τώρα μαζί μου. Πριν από 2 χρόνια είχα ένα στόχο, να γίνω ο καλύτερος παίκτης και θα κάνω ότι χρειαστεί για να κερδίσει η ομάδα μου. Πάντοτε σκέφτομαι τον πατέρα  μου, και αυτό με κάνει να έχω ένα κίνητρο και να προσπαθώ πιο σκληρά. Θέλω να ευχαριστήσω τους εκπληκτικούς αδελφούς μου. Έίστε τα πρότυπά μου, σας ευχαριστώ για όσα κάνετε για μένα.

Ευχαριστώ την απίθανη μητέρα μου. Είναι η ηρωίδα μου. Οι καλοί γονείς βλέπουν το μέλλον για τα παιδιά τους.  Έτσι και η δική μου ήταν πάντα δίπλα μας και πίστευε σε μας. Είσαι αληθινή ΗΡΩΙΔΑ.

Αυτή είναι μόνο η αρχή, ο στόχος μου είναι να κατακτήσω το πρωτάθλημα. Όπως μου είχε πει ο πατέρας μου, πάντα να θέλεις περισσότερα, όμως να μην είσαι άπληστος. Θέλω να κατακτήσω το πωτάθλημα και θα κάνω ότι χρειαστεί για να το πετύχω.

Σας ευχαριστώ.’’

Και εμείς σ’ευχαριστούμε

“This is just the beginning. My goal is to win a championship. I’m going to do whatever it takes to make that happen.”

Εσύ αποφασίζεις

Έρχεται εκείνη η μέρα που ξυπνάς και νιώθεις ότι δεν πάει άλλο. Ξυπνάς και όλα είναι διαφορετικά. Παίρνεις την απόφαση να το παλέψεις. Τόσο καιρό ίσως πίστευες ότι το πάλευες αλλά σε πάλευε τελικά. Μέχρι να ‘ρθει εκείνη η μαγική μέρα που θυμάσαι ξανά ποιος είσαι. Κουράστηκες να δίνεις, να παραπονιέσαι να ψάχνεις το θύμα, το θύτη, τον κακό λύκο και τα συναφή. Και έτσι εκείνη τη μέρα όλα σταματούν. Δεν σε νοιάζει να δεις ποιος έφταιξε, ποιος σε πλήγωσε, ποιος δε σου μίλησε προχθές, ούτε καν αν η γη γυρίζει. Το μόνο που σε νοιάζει είναι η ευτυχία σου. Και αυτό ίσως είναι για πρώτη φορά.

Κάτσε να στο εξηγήσω. Oι άνθρωποι απ’ την φύση μας επηρεαζόμαστε απ’ τα πάντα γύρω μας, που δεν λέω φυσιολογικό είναι. Αυτό που δεν είναι φυσιολογικό όμως είναι το ποσό πολύ τα αφήνουμε να μας καταβάλουν.  Και πες μου ρε φίλε, θα αλλάξει κάτι με το να το σκέφτεσαι συνέχεια; Υπάρχει κάποια δύναμη που σου επιτρέπει να πας στο παρελθόν και να το αλλάξεις; Όχι, άρα; Δεν σου ‘πα σκέψου τα, αλλά κράτα τα καλά, τα μαθήματα που πήρες. Στο κάτω, κάτω, πόσες φορές κλαιγόμαστε για κάτι που τελικά μετά από καιρό καταλαβαίνουμε ότι έγινε για το καλό μας; Άπειρες. Ναι, κλάψε αν κάτι σε στεναχώρησε αλλά προς Θεού μην το αφήνεις να σε καταβάλει. Σκέψου το, δες τι πήρες, τι έχασες και άστο να πάει. Η μέρα έχει 24 ώρες, τις 23 χάλασε της για σένα και μια μόνο για τα ” προβλήματα” σου.

Ναι είσαι η προτεραιότητα σου, να σε προσέχεις. Πίστεψε με η ψυχική σου ηρεμία είναι το πιο σημαντικό. Γιατί να κουράζεις το κεφαλάκι σου με τόση αρνητικότητα; Γέμισε το με θετικότητα, με όμορφες σκέψεις, με πράγματα που σε γεμίζουν. Γίνε η προτεραιότητα σου. Δεν είναι εγωιστικό να σε προσέχεις. Το μόνο σταθερό πρόσωπο που θα ’χεις για πάντα είναι εσένα. Δεν λέω να μην νοιάζεσαι για τους άλλους απλά λέω να μην ξεχνάς και εσένα. Ξόδεψες μια ζωή να επικρίνεις τον εαυτό σου και τους γύρω σου και στην τελική τι κατάφερες;

Κατάλαβε κάτι. Τα συναισθήματα μας καθρεφτίζουν τη ζωή μας, το μέλλον μας. Μόνο εσύ σκέφτεσαι μέσα στο νου σου. Γιατί να επιλέγεις την επικριτικότητα; Από συνήθεια; Έμαθες να ζεις με αυτά σωστά; Σου είναι γνώριμα και ίσως σε τρομάζουν οι αλλαγές, το καταλαβαίνω. Προσπάθησε όμως για αλλαγή κάτι άλλο, και ξεκινά με το να σε αποδεχτείς. Δεν το καταφέρνεις απ’ την μια μέρα στην άλλη, θέλει δουλειά. Αλλά αξίζει να παλέψεις για σένα. Για όλους τους άλλους αφιερώνεις πάντα χρόνο, κάνε το και για σένα.  Μιλά και συμβούλευε τον εαυτό σου όπως θα το κάνες για τους φίλους σου, την οικογένεια σου. Σκέψου το λιγάκι. Όταν ένα δικό σου άτομο είναι στεναχωρημένο, δεν προσπαθείς να τον ανεβάσεις και να τον συμβουλέψεις;  Το κάνεις αυτό επειδή τον αγαπάς και τον νοιάζεσαι. Κάνε το ίδιο και για σένα.

Πες ναι στη ζωή και θα σου πει το ίδιο και εκείνη. Οι άνθρωποι μπορούμε να πέτυχουμε τα πάντα, τα πάντα όμως. Εμείς επιλέγουμε αυτό που θέλουμε να είμαστε, όπως και αυτούς που θέλουμε να είναι δίπλα μας. Για αυτό διάλεξε σοφά. Αν επιλέξεις μιζέρια, και ανθρώπους τοξικούς, δεν φταίει η ζωή, η τύχη σου και προπαντός δεν φταίνε οι άλλοι. Εσύ τα επέλεξες. Αυτοί που λες ότι σου συμπεριφέρθηκαν ”σκάρτα” κάνουν αυτό που ξέρουν, στο κάτω κάτω απ’ την αρχή έτσι ήταν, δεν μπορείς μετά να τους κατηγορείς ότι δεν σου συμπεριφέρθηκαν σωστά. Εσύ επέλεξες να τους βάλεις στη ζωή σου, γιατί παραπονιέσαι τώρα; Μάλλον επειδή δεν είναι αυτοί που θα ήθελες εσύ να είναι. Αυτό είναι εγωιστικό όμως. Δεν μπορείς να αλλάξεις κάποιον επειδή το θες εσύ.  Αν επιλέξουν να αλλάξουν θα το κάνουν για αυτούς, όχι για σένα. Εσύ δες την πάρτη σου, ξεκινά με σένα. Για αυτό θα έλεγα, κάτσε λίγο και αναλογίσου, μπας και η επιλογές σου μέχρι τώρα είναι καθρέφτης αυτών που πιστεύεις υποσυνειδητά εσύ για σένα. Ξόδεψε λίγο χρόνο για σένα. Αναθεώρησε, βελτίωσε τον εαυτό του, δούλεψε μαζί του. Η ζωή είναι όμορφη μην το ξεχνάς, φτιάξε την δική σου όπως θέλεις.

 Και να  θυμάσαι η μαγεία έρχεται όταν θυμηθείς ξανά ποιος είσαι, και εκεί το παιχνίδι αλλάζει. Εσύ αποφασίζεις.

Δημιουργῆστε τὸν ἱστότοπό σας μὲ τὸ WordPress.com
Ξεκινῆστε