Αποφασίζω Να σε συγχωρήσω

Αποφασίζω να σε συγχωρήσω.

Το σκέφτηκα πολλές φορές πριν το κάνω. Ο πληγωμένος εγωισμός μου με έσπρωχνε στο να μην το κάνω. «Δεν το αξίζει» μου έλεγε. Υποσυνείδητα ένιωθα πως αν το κάνω, είναι λες και σου λέω ότι η συμπεριφορά σου είναι εντάξει . Μέχρι που συνειδητοποίησα ότι είναι δυο διαφορετικά πράγματα. Ότι ναι  δεν εγκρίνω την συμπεριφορά σου προς εμένα, ότι αναγνωρίζω ότι ήταν λάθος αλλά παρόλα αυτά επιλέγω να το ξεχάσω γιατί απλά το κακό έγινε , δεν μπορώ να το αλλάξω. 

Πέρασα από πολλά στάδια, κυρίως θυμού. Μου φαινόταν απαράδεκτο να μην συνειδητοποιείς το βαθμό του κακού που μου προκάλεσες, και μου φαινόταν ακόμα πιο απαράδεκτο το ότι δεν ζήτησες ποτέ μια συγγνώμη. Έπαιζαν όλα στο μυαλό μου σαν ταινία, κάθε μέρα, λόγια που έλεγες, συμπεριφορές, αχαριστία, οι κακοί σου τρόποι προς εμένα, το παιχνίδι μυαλού που έπαιζες, η ασέβεια, το ότι με χρησιμοποίησες για τους δικούς σου λόγους και προ πάντως το ότι εγώ σου συμπεριφερόμουν όμορφα. Ίσως αυτό που με θύμωσε περισσότερο  είναι ότι η αντίδραση μου σε όλα αυτά ήταν πάντα καλή, λες και ήμουν ένα χαζό παιδί που δεν καταλαβαίνει, που το χρησιμοποίησαν με την άδεια του. Ένιωσα απαίσια με τον εαυτό μου.  «Δεν έπρεπε να ήμουν καλή, δεν έπρεπε να σε βοηθήσω, δεν έπρεπε να ήμουν εκεί για σένα, άξιζες άλλη μεταχείριση από μένα» Πως μπορούσα να ξεχάσω τις αμέτρητες φορές που έκλαψα; 

Παρόλα αυτά όσο ο θυμός μεγάλωνε η καρδιά μου βάραινε. Ίσως γιατί δεν είχα  νιώσει την αχαριστία από κανένα σε τέτοιο βαθμό. Ίσως επειδή δεν έδωσα ποτέ πριν τόσα πολλά σε κανένα. Θυμάμαι είχες πει ότι και οι δυο κάναμε λάθη. Θα έπρεπε να σε διόρθωνα εκείνη την στιγμή και να σου έλεγα , «ΟΧΙ, εμένα  το μόνο λάθος μου είναι ότι πίστεψα σε σένα» Συνειδητά το λέω. Το λέω εγώ που συνέχεια κατηγορώ τον εαυτό μου για τα πάντα. Σ’ αυτή τη περίπτωση, όμως δεν το κάνω.  Η συνείδηση μου είναι τελείως καθαρή. Λάθη είναι οι κακές συμπεριφορές. Και εγώ δεν σου συμπεριφέρθηκα ποτέ άσχημα. Εσύ είσαι αυτός που έκανε λάθη. Αυτό έπρεπε να σου έλεγα. 

Σε κατηγόρησα μέσα μου για πολλά, για την ψυχολογική μου κατάσταση, για την προσωπική μου ζωή, για την δουλειά μου που δεν είχα σαν προτεραιότητα, και κυρίως που αποφάσισα να φύγω. Να φύγω μακριά. Ένιωσα ότι παραιτήθηκα εξαιτίας σου. 

Αυτά που λέω είναι αυτά που ένιωθε η πληγωμένη μου ψυχή. Όσο δεν σε συγχωρούσα όμως, τόσο παραπάνω κακό έκανα σε μένα , δεν τιμωρούσα εσένα με αυτόν το τρόπο, αλλά εμένα, μέρα με τη μέρα. Εσυ συνέχιζες ανενόχλητος κι εγώ συνέχιζα να τιμωρώ τον εαυτό μου για τα δικά σου σφάλματα.  Μέχρι που αποφάσισα να σε συγχωρήσω μέσα μου. 

Και το έκανα. Και τώρα αυτό το βάρος έχει φύγει από πάνω μου. Κρατάω τα λίγα καλά και προχωράω. Δεν υπάρχει λόγος να σκάψω το παρελθόν, δεν έχουμε καμία υπερδύναμη που να μπορεί να μας πάει  πίσω στο χρόνο και να αλλάξουμε καταστάσεις. 

Δέχτηκα την κατάσταση και σταμάτησα να ψάχνω γιατί και πως. Αποδέχτηκα τα πράγματα όπως έχουν. Τι είμαι εγώ; Θεός να σε καταδικάσω; Όχι, και ούτε είμαι προστάτης κανένας.

Τα λέω όλα αυτά γιατί κατάλαβα τη δύναμη του να συγχωρούμε και να αφήνουμε το παρελθόν πίσω. Δεν ήταν εύκολο να το κάνω. Ήταν μια ψυχοφθόρα διαδικασία. Μέχρι που κατάλαβα ότι ο μόνος δρόμος για να προχωρήσω στη ζωή είναι αυτός. Συγχωρώ δεν σημαίνει ότι εγκρίνω τις λάθος συμπεριφορές, απλά επιλέγω να τις αφήσω πίσω μου. Δεν πρέπει να αφήνουμε τον εαυτό μας να εξαρτάται από το παρελθόν επειδή πρέπει να αποδεχτούμε ότι δεν μπορούμε να το αλλάξουμε. Όταν ζούμε και κατοικούμε μέσα σε αυτό, μας εμποδίζει να δείχνουμε τον καλύτερό μας εαυτό και μας μετατρέπει σε ένα είδος ανθρώπου που δεν προχωρά μπροστά και δεν κάνει τίποτα στη ζωή του.

Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε μπροστά αν δεν αφήσουμε το παρελθόν μας πίσω. Φανταστείτε το παρελθόν σαν ένα σχοινί, ένα σχοινί το οποίο έχετε δέσει και μόνο εσείς μπορείτε να κόψετε και τώρα ήρθε η στιγμή να το κάνετε!!

Ειναι δυστυχώς η ευτυχώς μέρος της ζωής μας. Στην πορεία μας, ερχόμαστε αντιμέτωποι με τις κακίες άλλων ανθρώπων. Θα βιώσουμε απαξίωση, απόρριψη, ειρωνεία, άσχημες πράξεις κάθε είδους. Όλα αυτά τα βιώματα σίγουρα θα δημιουργήσουν μέσα μας θλίψη, αίσθημα αδικίας, θυμό, πικρία.

Όταν βιώσουμε τέτοιες συμπεριφορές, συνηθίζουμε να εγκλωβιζόμαστε σε έναν φαύλο κύκλο σκέψεων, όπως και στη μανιώδη προσπάθεια να αποδείξουμε στο άλλο άτομο πως εκείνο ήταν άδικο. Αυτή η προσπάθεια όχι μόνο μας ξεζουμίζει, όχι μόνο μας απομυζά ενέργεια και μας εξασθενεί τις ψυχικές άμυνες, αλλά μας εγκλωβίζει σε άσχημα αισθήματα.

Δεν χρειάζεται να σπαταλάς τις ώρες σου σκεπτόμενος πώς θα αποδείξεις σε κάποιον ότι εσύ είχες δίκιο ή να πάρεις εκδίκηση. Πόσο πιο ωφέλιμο θα ήταν για εμάς, να αξιοποιήσουμε αυτή την ενέργεια για να κάνουμε κάτι χρήσιμο για εμάς, για να εξελιχθούμε ως άνθρωποι;

Αυτό έκανα και εγώ..σε συγχώρησα. Το ξερω οτι δεν θα βγει ποτε απ’ το στόμα σου η λέξη αυτή, αλλα εγώ οπως και να ‘χει εγώ το έκανα. Δεν με νοιάζει αν είσαι κακος άνθρωπος. Ας λογαριαστείς με τον Θεό!

Σε συγχωρώ, σε συγχώρεσα! καλή συνέχεια!

Ἀπαντῆστε

Συμπληρῶστε κατωτέρω τὰ στοιχεῖα σας ἢ πατῆστε σὲ ἕνα εἰκονίδιο γιὰ νὰ συνδεθῆτε.

Λογότυπος τοῦ WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ WordPress.com. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Google. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Εἰκόνα Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Twitter. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Φωτογραφία στὸ Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιῶντας τὸν λογαριασμό σας στὸ Facebook. Ἀποσυνδεθῆτε /  Ἀλλαγή )

Σύνδεση μὲ τὸ %s σὲ ἐξέλιξη...

Δημιουργῆστε τὸν ἱστότοπό σας μὲ τὸ WordPress.com
Ξεκινῆστε
%d ἱστολόγοι ἔχουν δηλώσει ὅτι αὐτὸ τοὺς ἀρέσει: